සුද්දි වල් කතා - suddi wal katha

 


කලින් කතාව වගේ මේ කතාමාලාවත් රස විදින්නට ඇරයුම්


Part 1


මගේ ජීවිතේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය සටහන් වුණේ මම පහේ ශිෂ්‍යත්වය ඉහළින්ම සමත් වුණ දවසේ. ගෙදර හැමෝටම දැනුණේ නිම්හිම් නැති සතුටක්. ඒ ප්‍රතිඵලයත් එක්ක මට කුරුණෑගල තියෙන ප්‍රධානම, ඉහළම පෙළේ බාලිකා විද්‍යාලයකට ඇතුළත් වෙන්න වරම් ලැබුණා. ඒත් අපේ ගෙදර ඉඳන් ඉස්කෝලෙට ගොඩක් දුර නිසා, අම්මා තීරණය කළා මාව එයාගේ මහගෙදර, ඒ කියන්නේ මගේ ආච්චිලගේ ගෙදර නවත්වන්න. ආච්චිලාගේ ගෙදර ඉඳන් ඉස්කෝලෙට තිබුණේ පයින් යන දුරක්.


කාලය හරිම වේගයෙන් ගෙවිලා ගියා. පුංචි කාලේ ළමයි එක්ක සෙල්ලම් කරපු, ඉස්කෝලේ ගිය මම දැන් 13 වසරේ ඉගෙන ගන්න වයස 18ක තරුණියක්. උසස් පෙළ විභාගය කට මුලටම ඇවිත් තිබුණත්, මගේ හිතේ තිබුණ දඟකාරකම නම් තාම අඩු වෙලා තිබුණේ නැහැ.


මේ සිදුවීම වෙනකොටත් ආච්චිලාගේ ගෙදර හිටියේ ආච්චියි, සීයයි, අම්මාගේ මල්ලි (මගේ මාමා) යි විතරයි. මාමා කැම්පස් අවුට් වෙලා රස්සාවක් කරන ගමන් හිටියේ. එයා මට වඩා අවුරුදු දහයක් විතර වැඩිමල්, මට අයියා කෙනෙක් වගේ හිටපු කෙනෙක්.


එදා හවස් වරුවේ මම අල්ලපු ගෙදර ළමයිනුත් එක්ක මිදුලේ සෙල්ලම් කර කර හිටියේ. කලින් දවසේ වැහැලා තිබුණ නිසා මිදුල කෙළවරේ කානුව ගාව හොඳටම මඩ වෙලා තිබුණේ. එකපාරටම සෙල්ලම් කරන අතරේ මගේ කකුල ලිස්සලා ගිහින් මම ඒ මඩ කානුවටම වැටුණා.


"අයියෝ..." මට කෑගැස්සුණා.


මුළු ඇඟේම, ගවුමේම, කොණ්ඩේ පවා මඩ ජරාව ගෑවිලා. ළමයි හිනා වෙන්න කලින් මම දැඩි ලැජ්ජාවකින් යුතුව ගෙදර පැත්තට දිව්වා. කාටවත්ම මුහුණ නොදී කෙළින්ම කාමරේට පැනලා ටවල් එකකුත් අරගෙන මම ගියේ බාත්රූම් එකට.


මඩ ජරාව යන්නත් එක්ක මම හොඳටම නෑවා. ෂවර් එකෙන් වැටෙන සීතල වතුර බිංදු මගේ ඇඟේ දැවටෙද්දී මට දැනුණේ පුදුම සනීපයක්. කොණ්ඩෙත් හෝදගෙන, ඇඟේ වතුර පිහදාගත්තු මම ටවල් එක ඇඟේ පටලවා ගත්තා. පපුව ගාවින් ටවල් එක ගැටගහගත්ත මම, තෙත කොණ්ඩෙන් වතුර බේරෙද්දීම බාත්රූම් එකෙන් එළියට ආවේ ඉක්මනට කාමරේට ගිහින් ගවුමක් දාගන්න හිතාගෙන.


ඒත්... මම බලාපොරොත්තු නොවුණ දෙයක් එතැන සිද්ධ වුණා.


බාත්රූම් එකේ ඉඳන් කාමරේට යන්න ඕනේ සාලේ මැදින්. මම හිතුවේ කවුරුවත් සාලේ නැතුව ඇති කියලා. ඒත් මම සාලේ මැදට එද්දිම දැක්කා මාමා සෝෆා එකේ ඉඳගෙන ටීවී බලනවා. මගේ අඩි සද්දෙට මාමා එකපාරටම පිටිපස්ස හැරිලා බැලුවා.


මාමාගේ ඇස් කෙළින්ම නතර වුණේ මගේ දිහා. වතුර බේරෙන කොණ්ඩයත් එක්ක, ඇඟේ දැවටුණු තුවාය විතරක් ඇඳගෙන හිටපු මාව දැක්කම මාමාත් එක මොහොතකට ගැස්සිලා ගියා. මගේ මුළු ඇඟම සීතල වෙලා ගියා. පපුව ඩග් ඩග් ගාලා වේගෙන් ගැහෙන්න ගත්තා. ලැජ්ජාවට මගේ මූණ රතු වෙන්න ඇති කියලා මටම දැනුණා. මම වයස 18ක තරුණියක් කියලා මට තදින්ම දැනුණේ ඒ මොහොතේ.


අපි දෙන්නා තත්පර කිහිපයක් එකිනෙකා දිහා බලාගෙන හිටියා. මාමාගේ බැල්මේ තිබුණේ පුදුමයක් මිසක් වැරදි හැඟීමක් නෙවෙයි වුණත්, මට දැනුණු ලැජ්ජාව නිසා මම එකපාරටම බිම බලාගෙන ඉක්මන් අඩි තියලා කාමරේට දුවලා ගිහින් දොර වහගත්තා.


දොරට හේත්තු වුණ මම හති අරින ගමන් පපුවට අත තියාගත්තා. හදවත ගැහෙන සද්දේ මටම ඇහෙනවා. මම ඉක්මනට ඇඳුමක් ඇඳගෙන, කොණ්ඩේ පිහදාගන්න ගමන් ඇඳෙන් ඉඳගත්තා.


"දෙවියනේ මාමා මොනවා හිතන්න ඇද්ද..." මම මටම මුමුණ ගත්තා.


ටික වෙලාවකින් කාමරේ දොරට තට්ටු කරන සද්දයක් ඇහුණා.


"දුව... ඔයා කාමරේද?" ඒ මාමාගේ කටහඬ.


මම ගැහෙන හිතින් ගිහින් දොර ඇරියා. මාමාගේ අතේ උණුසුම් තේ කෝප්ප දෙකක් තිබුණා.


"ඔහොම නාලා සීතලේ ඉද්දි හෙම්බිරිස්සාව හැදෙයි. මේක බොන්න..." මාමා එක තේ කෝප්පයක් මගේ අතට දුන්නා. එයාගේ මූණේ තිබුණේ හුරුපුරුදු කරුණාවන්ත හිනාව. මම වෙව්ලන අතින් තේ කෝප්පය ගත්තා.


"මඩේ වැටුණා නේද? මම දැක්කා ජනේලෙන්..." මාමා හිනා වෙවී ඇහුවා. මගේ ලැජ්ජාව නැති කරන්න වෙන්න ඇති එයා එහෙම කතා කළේ.


"ඔව් මාමේ... කකුල ලිස්සුවා." මම බිම බලාගෙනම කිව්වා.


මාමා කාමරේ දොරකඩින්ම ඉඳගෙන එයාගේ තේ එක බොන්න ගත්තා. "දුව, ඔයා දැන් ඉස්සර වගේ පොඩි ළමයෙක් නෙවෙයි. තව මාස කිහිපයකින් ඒලෙවල් ලියලා කැම්පස් යන්න ඉන්න ලොකු ළමයෙක්. සෙල්ලම් කරනකොට පරිස්සම් වෙන්න ඕනේ වගේම, හැම දේකදීම දැන් මීට වඩා කල්පනාවෙන් වැඩ කරන්න ඕනේ..." මාමා එහෙම කිව්වේ මගේ හිතට ලොකු බරක් නොදී, ඒත් මට තේරෙන විදිහට. මම ඔළුව වනලා ඒක අනුමත කළා.


එදා රෑ ඉඳන් මගේ ජීවිතේ අලුත් පිටුවක් පෙරළුණා වගේ මට දැනුණා. මම ළමා කාලයෙන් මිදිලා තරුණියක් බවට පත්වෙලා කියන හැඟීම මගේ හිතේ තදින්ම කාවැදුණා.


දවස් සති බවට පත් වෙලා ගෙවිලා ගියා. උසස් පෙළ විභාගය කිට්ටු වෙද්දී මම සෙල්ලම් කරන එක නවත්වලා සම්පූර්ණයෙන්ම පාඩම් වැඩවලට යොමු වුණා. මාමා මට ගොඩක් උදව් කළා. රෑ වෙනකන් පාඩම් කරද්දී මට කෝපි හදලා දෙන්න, අමාරු විෂය කරුණු කියලා දෙන්න මාමා හැමතිස්සෙම මගේ ළඟින් හිටියා.


එක්තරා සෙනසුරාදා දවසක මහ වැස්සක් පටන් ගත්තා. කුරුණෑගලට වහිනකොට දැනෙන ඒ අමුතුම සීතල මුළු ගෙදරම වෙලාගෙන තිබුණේ. ආච්චියි සීයයි ගමේ ඥාති ගෙදරක දානෙකට ගිහින් හිටියේ. ගෙදර හිටියේ මමත්, මාමාත් විතරයි. මම සාලේ මේසේ උඩ පොත් ගොඩක් තියාගෙන පාඩම් කර කර හිටියා.


එකපාරටම ගේට්ටුව ගාව කාර් එකක් නතර කරන සද්දයක් ඇහුණා. මාමා ගිහින් දොර ඇරියා.


"අඩෝ සඳීප! වරෙන් වරෙන් ඇතුළට..." මාමා සතුටින් කෑගැහුවා.


මම පොත් අස්සෙන් ඔළුව උස්සලා බැලුවා. වැස්සෙන් බේරෙන්න ජැකට් එකකින් ඔළුව වහගෙන ගේ ඇතුළට ආවේ උස, කඩවසම් තරුණයෙක්. එයා මාමාගේ කැම්පස් එකේ හොඳම යාලුවෙක්. මාමාත් එක්ක හිනා වෙවී කතා කර කර ගේ ඇතුළට ආපු එයාගේ ඇස් එකපාරටම නතර වුණේ සාලේ කෙළවරේ පාඩම් කරමින් හිටපු මගේ දිහා.


"මේ මගේ අක්කාගේ දුව බං. මේ පාර ඒලෙවල් කරනවා." මාමා මාව අඳුන්වලා දුන්නා.


"ආ... නංගි හොඳට පාඩම් කරනවා වගේ..." එයා මං දිහා බලලා හරිම ලස්සන, ආකර්ෂණීය හිනාවක් දැම්මා. මගේ හිත නිකන් ගැස්සිලා ගියා වගේ දැනුණා. එදා ටවල් එක පිටින් ඉඳලා මාමා ඉස්සරහා ලැජ්ජාවට පත්වුණ දවසේ පපුව ගැහුණාට පස්සේ, මගේ හදවත ආයෙමත් ඒ වගේ වේගයෙන් ගැහෙන්න ගත්තේ අදයි.


ඒ සඳීප අයියාගේ ආගමනයත් එක්ක මගේ ඒකාකාරී ජීවිතේට අලුත් වසන්තයක් උදා වෙන්න යනවා කියලා මට ඒ වෙලාවේ හිතුණේ නැහැ. මාමායි සඳීප අයියයි කාමරේට වෙලා එයාලගේ වැඩක් කරද්දී, මම තේ හදන්න කුස්සියට ගියේ හිතේ අමුතුම සතුටක් පුරෝගෙන. කුස්සියේ ජනේලෙන් පේන මහ වැස්ස දිහා බලාගෙන ඉද්දි, මගේ අනාගතය මේ වැස්ස වගේම සීතල, ඒත් සුන්දර එකක් වෙයි කියලා මට ඉවෙන් වගේ දැනුණා...


කුස්සියේ ජනේලෙන් පේන මහ වැස්ස දිහා බලාගෙන ඉද්දි, මගේ හදවත ඇතුළේ මෙතෙක් කල් නිදාගෙන හිටපු මොකක්දෝ අමුතු හැඟීමක් අවදි වෙනවා වගේ මට දැනුණා. මම උණුසුම් තේ කෝප්ප තුනක් හදාගෙන, හෙමින් සීරුවේ සාලෙට ආවා. මාමයි සඳීප අයියයි සෝෆා එකේ ඉඳගෙන මොනවාදෝ කතා කර කර හිටියේ.


මම මුලින්ම මාමාට තේ එක දීලා, ඊළඟට සඳීප අයියා ගාවට ගියා. එයා තේ කෝප්පය ගන්න අත දික් කරනකොට, එයාගේ උණුසුම් ඇඟිලි තුඩු මගේ අතේ ගෑවුණා. හරියට කරන්ට් එකක් වැදුණා වගේ මගේ මුළු ඇඟම හිරිවැටිලා ගියා. මම එකපාරටම එයාගේ මූණ දිහා බැලුවා. ඒ වෙලාවේ එයාගේ ඒ ගැඹුරු, කාන්තාරයක් වගේ වේලෙන ඇස් වලින් මං දිහා අමුතුම විදිහකට බලාගෙන හිටියා. ඒ බැල්මේ තිබුණේ මාව දියකරලා හරින්න පුළුවන් තරමේ පුදුම කාමුක, ආකර්ෂණීය බවක්. මට ඉක්මනට බිම බලාගැවුණා. මම මගේ තේ එකත් අරගෙන කෑම මේසේ ගාවින් ඉඳගත්තා. එකපාරටම මාමාගේ ෆෝන් එක රින්ග් වෙන්න ගත්තා. කෝල් එක ආන්සර් කරපු මාමාගේ මූණ ටිකක් වෙනස් වුණා.


"අඩෝ සඳීප... අපේ බොසා කතා කළේ. ලොකු හදිස්සියක්, ඩොකියුමන්ට් වගයක් ඊමේල් කරන්න තියෙනවලු. මගේ ලැප් එක කැඩිලනේ බං. මම ළඟම තියෙන කමියුනිකේෂන් එකට ගිහින් විනාඩි දහයෙන් මේක යවලා එන්නම්. උඹ ඉඳපන්..." මාමා කලබලෙන් වගේ නැගිට්ටා.

"මේ මහ වැස්සේ? පිස්සුද බං?" සඳීප අයියා ඇහුවා.

"වෙන කරන්න දෙයක් නෑ බං, රස්සාවනේ. මම විනාඩි දහයෙන් එනවා. දුව, මම එනකන් දොර වහගන්න..." එහෙම කියපු මාමා කුඩේකුත් ඉහළගෙන මහ වැස්සෙම ගේට්ටුවෙන් එළියට දිව්වා.

මාමා ගියාට පස්සේ මුළු ගෙදරම ලොකු නිශ්ශබ්දතාවයකින් පිරුණා. ඇහෙන්නේ වහලෙට වැටෙන මහ වැස්සේ සද්දේ විතරයි. ගෙදර ඉන්නේ මායි සඳීප අයියයි විතරයි කියන හැඟීම මගේ පපුව ඇතුළේ අමුතුම ගින්දරක් අවුළුවන්න පටන් ගත්තා. මම පොතකට ඔළුව ඔබාගෙන හිටියත් මට අකුරක්වත් කියවගන්න බැරි වුණා.

එකපාරටම අකුණක් ගහනවත් එක්කම මුළු ගෙදරම කරුවල වුණා. කරන්ට් එක ගියා!

"අයියෝ..." මට ඉබේටම කියවුණා.

"නංගි... බය වුණාද?" අඳුර මැදින් සඳීප අයියාගේ ගැඹුරු, පිරිමි කටහඬ ඇහුණා. ඒ කටහඬේ තිබුණේ මගේ හිත කිති කවන තරමේ මෘදු බවක්.

"නෑ... මං ගාව ෆෝන් එක තියෙනවා..." මම වෙව්ලන අතින් ෆෝන් එකේ ටෝච් එක ඔන් කළා. ඒ එළියෙන් මම දැක්කා සඳීප අයියා සෝෆා එකෙන් නැගිටලා මං දිහාවට එනවා. එයාගේ උස, කඩවසම් සිරුර අඳුර මැදින් මං ගාවට එද්දි මගේ හුස්ම ගැනෙන වේගය වැඩි වුණා.

"ඉටිපන්දමක් නැද්ද අපි පත්තු කරගන්න?" එයා මං ගාවටම ඇවිත් හිටගත්තා. එයාගෙන් වහනය වුණ පිරිමි සුවඳ, ඒ සීතල වැස්ස අස්සේ මාව මත් කරවනවා වගේ මට දැනුණා.

"මං... මං ගේන්නම්..." මම පුටුවෙන් නැගිටින්න හදනකොටම මගේ කකුල පුටුවේ පැටලිලා ඉස්සරහට විසි වුණා.

මම බිමට වැටෙන්න කලින් සඳීප අයියාගේ ශක්තිමත් අත් දෙක මගේ ඉණ වටේ එතුණා. එයා මාව තද කරලා අල්ලගත්තා. මගේ මුළු ඇඟම එයාගේ උණුසුම්, පළල් පපුවේ වැදිලා නතර වුණා. මගේ ෆෝන් එක බිමට වැටිලා ටෝච් එකේ එළිය අපි දෙන්නා දිහාවට එල්ල වෙලා තිබුණා.

ඒ අඩ අඳුරේ, මගේ මූණ තිබුණේ එයාගේ මූණට අඟල් කිහිපයක් දුරින්. මගේ පපුව වේගයෙන් ගැහෙනවා එයාටත් දැනෙනවා ඇති. එයාගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ මූණට වදිනකොට මගේ ඇඟේ හිටිගමන් ඇතිවුණ ඒ රාගික හැඟීම මාව පිස්සු වට්ටන්න වගේ වුණා. මේ වගේ හැඟීමක් මට මීට කලින් කවදාවත්ම දැනිලා තිබුණේ නැහැ.

"පරිස්සමෙන්..." එයා බොහොම රහසින් මුමුණන ගමන් මාව කෙලින් කළා. ඒත් එයා මගේ ඉණෙන් අත් දෙක අයින් කළේ නැහැ. ඒ වෙනුවට එයාගේ එක අතක් මගේ පිට දිගේ ඉහළට ඇවිත්, මගේ කොණ්ඩය අතරින් ගිහින් මගේ කම්මුලක් ගාව නතර වුණා.

මම කිසිම දෙයක් කරගන්න බැරුව ගල් වෙලා වගේ එයාගේ ඇස් දිහා බලාගෙන හිටියා. මගේ තොල් වියළිලා.

"නංගි... ඔයා මාරම ලස්සනයි..." එයාගේ මාපට ඇඟිල්ල මගේ යටි තොල දිගේ සෙමින් ස්පර්ශ කරද්දී මගේ ඇස් ඉබේටම පියවුණා. මගේ කකුල් දෙක පණ නැති වෙලා යනවා වගේ දැනුණා.

කිසිම වචනයක් කතා නොකරම සඳීප අයියා එයාගේ මූණ මගේ මූණට ළං කළා. වැස්සේ සීතල කොහේ ගියාද මන්දා, මගේ මුළු සිරුරම ආශාවේ ගින්නකින් දැවෙන්න පටන් ගත්තා. එයාගේ උණුසුම් තොල් මගේ තොල් මත තද වෙද්දී, මගේ ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට මම ඒ මිහිරි, කාමුක හැඟීමේ සම්පූර්ණයෙන්ම අතරමං වුණා.

එයා මාව තවත් තදින් එයාගේ ඇඟට තුරුල් කරගත්තා. මගේ පියවුණු ඇස් වලින් කඳුළක් රූටලා ගියේ මේ දැනෙන අමුතුම සුවපහසුව දරාගන්න බැරුව. මමත් මගේ අත් දෙකෙන් එයාගේ ගෙල වටා බදාගත්තා. එයාගේ හාදුව තවත් ගැඹුරු වෙද්දී, එයාගේ දෑත් මගේ පිට පුරා, ඉණ වටා බොහොම රාගිකව ඒත් ආදරණීයව එහෙ මෙහෙ යන්න ගත්තා. මගේ ගවුම හරහා වුණත් එයාගේ ඇඟිලි වල උණුසුම මගේ ඇඟේ අංශුවක් අංශුවක් පාසා කිඳා බහිනවා මට දැනුණා.

"සඳීප අයියේ..." මට එයාගේ තොල් අතරින් රහසින් කෙඳිරි ගෑවුණා.

"ශ්..." එයා මගේ තොල් වලින් මිදිලා මගේ කන ගාවට ඇවිත් උණුසුම් හුස්මක් හෙළුවා. "ඔයාගේ සුවඳ මාව පිස්සු වට්ටනවා නංගි..." එයා මගේ බෙල්ල දිගේ, කන යටින් එයාගේ තොල් තියද්දී මගේ ඇඟට හිරිගඩු පිපිලා ගියා. මම එයාගේ කමිසය තදින් මිට මොළවාගත්තා. මේ වෙන්නේ මොකක්ද කියලා හිතන්නවත් මගේ මොළේට වෙලාවක් තිබුණේ නැහැ. මට ඕනේ වුණේ මේ උණුසුම, මේ රාගික හැඟීම දිගටම විඳින්න විතරයි.

අපි දෙන්නා ඒ අඳුරේ, වැස්සේ සද්දෙට මැදි වෙලා, එකිනෙකාගේ උණුසුම හොයමින් තවත් තදින් තුරුල් වුණා. ඒ මොහොත මගේ ළමා කාලය සම්පූර්ණයෙන්ම මකා දාලා, මාව සම්පූර්ණ ගැහැනියක් බවට පත් කරන හැඟීමක් මගේ හිතේ ජනිත කළා.

එකපාරටම... ගේට්ටුව ඇරෙන සද්දයක් ඇහුණා.

"සඳීප! මම ආවා බං!" මාමාගේ කටහඬ එළියෙන් ඇහෙද්දී අපි දෙන්නා ගැස්සිලා වගේ එකිනෙකාගෙන් ඈත් වුණා. මගේ පපුව ගැහෙන සද්දේ මටම ඇහෙනවා. මම ඉක්මනට කොණ්ඩේ හදාගෙන, බිම තිබුණ ෆෝන් එක අරගත්තා. සඳීප අයියා මං දිහා බලලා අමුතුම කට කොනක හිනාවක් දාලා, සෝෆා එක දිහාවට ගියා.

මාමා දොර ඇරගෙන ඇතුළට එද්දී මම කුස්සිය පැත්තට දිව්වේ ඉටිපන්දමක් හොයන්න වගේ. ඒත් මගේ තොල් වල තාමත් ඉතුරු වෙලා තිබුණේ සඳීප අයියාගේ තොල් වල උණුසුමයි, මගේ හදවතේ ඉතුරු වෙලා තිබුණේ කවදාවත් නොනිවෙන අලුත්ම ආදරයක, රාගයක ආරම්භයයි...


📌අලුත්ම වල් කතා කියවන්න කැමති අය එන්න whats app එකට👇👇

https://whatsapp.com/channel/0029VbDiLWF9sBIH7tZnrw2m


Comments

Popular posts from this blog

📌චතුරිගේ නිවාඩුව 02

චතුරි⁣ගේ නිවාඩුව වල් කතා 07 - 08 chathurige niwaduwa wal katha

චතුරිගේ නිවාඩුව 01