රැගුමන් 02 වල් කතා - raguman 02 wal katha


 සිය හාම්පුතාගේ පහස ලබා ඇති වයලට් මේ මොහොතේ සැබවින්ම ඔහුට හිතවත් කුළුපග මිතුරෙකුවත් නොකරන උදව්වක් කරනවා වැනි ය. මේ සුන්දර යුවතිය මන්දිරය වෙත කැන්දාගෙන යන්නේ මනමාලියක් කැන්දාගෙන යන ලීලාවෙනි. නොබෝ දිනකින් හෝ ටිකක් වැඩි කලකින් හෝ හිරූ විඳගන්නා පහස දැකගැනීමට වයලට් ආසා කලාය. විටෙන් විට වයලට් සමඟ රමණයේ යෙදෙන විට සේකරගේ හැඟීම් තේරුම්ගැනීම වයලට් සමත් වූවාය. ඔහුට නාඹර යුවතියක් අවශ්‍යව ඇත. මේ සිඳගනාවි සේකර මහත්තයාගේ පහස විඳිනු සිතින් මවා ගත් වයලට් හට දැනුනේ ඇයටද මේ කෙල්ලගේ පහස විඳීමට අවශ්‍ය බවකි.

"දෙන්න මගේ නෝනේ ඔය බෑග් එක. " කියමින් හිරූ සතුව තිබූ විශාල බෑගය ඉල්ලා ගැනීමට තම අත දිගු කලාය.
"අනේ එපා වයලට් අක්කේ.., මම ගෙනියන්නම්. බර නෑ මේක" කියමින් මඳ සිනහවක් නගමින් හිරූ පවසද්දි
"මෙන්න මෙහේ දෙන්න නෝනා ඕක" කියමින් බෑගය උදුරාගත්තාය. හිරූගේ ඇඳුම් පිරි බෑගය එසේ ගනිද්දි තත්පර කීපයකට තම දෑත සමඟ පහස ලැබූ හිරූගේ සිහින් සියුමැලි දෑත් වයලට්ව කාමාශාවෙන් මත් කරන්නට සමත් විය. හැඟීම් සඟවාගත් වයලට් තව තවත් කුළුපග වීමට හිරූ සමඟ කතිකාවතක් ගොඩනගමින් ගමන් කරන්නට විය.
කතාබහ අතරතුර හිරූගේ සියලු දේහ ලක්ෂණ පරික්ෂා කරන්නට වයලට් සමත් වූවාය. තරමක් කෙට්ටු සිරුරක් ඇති හිරූ එතරම් විශාල නොවූ පයෝධර යුවලකට උරුමකම් කීවාය. මේ සොඳුරිය සේකරගේ දපනයට වැටී ටික කලක් ඇතූලත මනා සිරුරක් ඉබේම ලබනු ඇත. සේකරගේ පෝෂණීය දියරය ඇගේ සිරුර පුරා දුවනු ඇත. මේ සුලු කාලයට හිතිච්ච දේ ගොඩ ගැන සිතමින් වයලට් පියවි ලොවට පිවිසියා ය.
"තව ටික දුරයි නෝනේ" කියූ වයලට් සිය හාම්පුතාට අයිති වටපිටාව පෙන්වමින් පැමිණියාය. එය සැබවින්ම තරමක් විශාල වපසරියක් ඇති කැලෑබද වත්තකි. සැබවින්ම නිස්කලංක පරිසරයකි. නගරයක සිට එන හිරූට මෙය අතීශය ප්‍රියජනක විය. ඉදින් ඈ සැබවින්ම මේ ප්‍රදේශයට ඇලුම් කරනු ඇත.
කෙමෙන් කෙමෙන් වයලට් සමඟ නිවසට එන යුවැත්තිය පැමිණෙන තෙක් මහලු ජෝඩුව පෙරමං බලා සිටියෝය. මඳ වෙලාවක් ගතවද්දී තරමක් විශාල බෑගයක් ඔසවාගෙන වයලට් පෙරමඟ ගෙන පැමිණියාය. ඒ පිටුපසින් තරමක් කෘෂ සිරුරැති චාම් සුන්දර හුරුබුහුටි දියණියක් පැමිණෙනු දුටු නිවසේ වැඩිමහල් තැනැත්තිය වූ මැණිකේ මහත්මියට සිරුර පුරා ලෙන්ගතු බවකුත් ආදරණීය බවකුත් දිවයන්නට විය. ඒ හා සමානම නමුත් තරමක් වෙනස් හැඟීමක් සේකර තුලට ඇතුළු විය. ඒ ආදරයට දුටු මොහොතෙම කලවම් වූ රාගයද සමතැන් ගන්නට විය. හැඟීම් යටපත් කිරීමේ දක්ෂ සේකර ඒ කිසිත් නොපෙන්වා තම ගම්භීර බවත් පෞරුෂයත් ඉස්සර කරමින් ඇයව පිළිගත්තාය.
"එන්න දුවේ.., වාඩිවෙන්න" කියමින් මැණිකේ මහත්මිය ඇයට ආරාධනා කරද්දි
"වයලට්,,, මැද සාලේ කාමරේට නෝනාගේ බඩු ටික ගිහින් දාලා නෝනාට තේ එකක් හදන් ආවානම්..," කියමින් කතාවට මුල පූරන්නට වූවාය.
"මේ මගේ මහත්තයා. සේකර. මම මැණිකේ. දුවගේ නම?"
"ආ.., මැඩම්. මම හිරූෂිකා. යාළුවෝ කතා කර..."
හඳුන්වාදීම බාධා කරමින් සේකර හඬ නැගුවේය.
"ආ.., මෙහේ මැඩම්ලා සර්ලා නම් නෑ. අපිට ඒ කතා හැම තැනින්ම ඇහිලා එපා වෙලා ඉන්නේ. "
"ඒක තමයි. බලන්නකෝ අපේ මහත්තයෝ..., මම කියන්නම්. දැන් ඉඳන් දුව අපිට වෙන විදියකට කතා කරන්න. මැඩම් සර් නම් බෑ.."
වියවුලට පත් හිරූ කීමට යමක් සිතද්දි
"අපේ නෝනාටයි මහත්තයටයි නැන්දා මාමා කියලා කියන්න නෝනේ..," කියමින් නැවුම් වතුර වීදුරුවක් රැගෙන වයලට් පැමිණියාය.
"ආ..., එහෙම හොඳයි. දැන් ඉඳන් එහෙම කිව්වට අපි තරහ නෑ. නේද මහත්තයා"
කියමින් මැණිකේ සේකරගේ අනුමැතියද ඉල්ලා ගත්තාය.
"නැතුව නැතුව.., ඒ විදිය තමයි අපිට පෑහෙන්නේ." ගැඹුරු ආදරණීය හඬ පෞරුෂය අවදි කරමින් සේකර පැවසුවේය. වයලට් සාදා දුන් පිට්ටනිය සේකරට මහා තෝතැන්නක්ම විය. මාමා කියමින් ගත් ආරම්භය ඔහුට මහත් අස්වැසිල්ලකි. මේ කෝකිලාවියගේ හඬින් මාමේ කියමින් වදින නියපොතු පහරවල් විඳගැනිමට සේකර තුල මහත් පෙරේතකමක් ඇතිවන්නට විය. හිරූගේ සිනහව ඔහුගේ සිත් ගත්තේය. දිග අතැඟිලි ද වටකුරු අහිංසක මුහුණ ද දිගු ඇස් සහ තරමක් කුඩා මුව ඔහුගේ හදගැස්ම වැඩි කරන්නට විය. වතුර බොන අතරතුර තරමක් උස් වී පෙනුන බෙල්ල සහ උගුර ඔහුගේ ලිඟුවට ප්‍රාණය ගෙන ඒමට සමත් විය. යට ඇඳුමෙන් තදවී සිටින නාගයා පිටතට ඒමට මහත් වෙහෙස දරයි. "ඉවසපන් පුතේ.., ඉවසපන්..., " තම සිතට තරවටු කරමින් සේකරගේ දෑස හිරූගේ කුඩා පයෝධර කරා යොමුවිය. "ලොකු කරලා ගන්නම්කෝ..," සිතමින් ටිකෙන් ටික කාටත් හොරෙන් තම දෑස ඇයගේ සිරුරේ පහලට ගෙන යන්නට විය. මනාව හැඩ වූ උකුලත් කලවත් වාඩි වී සිටිද්දි නොපෙනුනත් ඒ ගැන අනුමාන කරමින් සේකරගේ දෑස් ඇයගේ කෙට්ටු දෙපා වෙත ගියේය. ඔහු දුටුවේ මනාවට නඩත්තු කල නිය ඇති පිරිසිදු දෙපා යුග්මයකි. මේ සියල්ල ක්ෂණිකව මතක ගබඩාවේ තැන්පත් කරගත් සේකර සුපූරුදු කතාබහට වැටෙන්නට විය. කතා කල සුළු වචන ස්වල්පය තුල හිරූ ද සේකර ගැන සිතාගත්තේ තරමක් දැඩි එහෙත් ආදරණීය ගැඹුරු චරිතයක් ලෙසය.
එපමණක් ද නොව.., සේකර බැලූ සැම දේම වයලට්ගේ මීටරයට හසුවී ඇත. ඔහුට රිසි සේ පන්දු කෙලීමේ පිට්ටනිය සකසා දීම වයලට් සතුය. ඒ පිට්ටනිය වයලට් හටද සමරිසි පහස විඳ ගැනීමට හැකි වන පරිදි ඈ සකසනු ඇත.

කුස්සියට ගිය වයලට් තේ සෑදීමට පටන් ගත්තාය. කතාබහෙන් මඳකට වෙන් වූ සේකර ද කුස්සියට පැමිණියේ ඉවසාගත නොහැකි කතාබහක් වයලට් සමඟ කිරීමටය. "මහත්තයා..., මනමාල හොඟෞම් පහල වෙලා වගේ" වයලට් සෙමින් සරදම් කලාය. "කට කට...,මොනවද හොයාගත්තේ විස්තර වයලට්?" සේකර කුතුහලයෙන් විමසන්නට විය. "එක විනාඩි ගානට ඔක්කෝම අහන්න බෑ අපේ මහත්තයෝ. ටිකක් කල් යයි" වයලට් ද ගණන් උස්සන්නට වූවාය. "මම දැක්කා මහත්තයා බලපු විදිය" ඈ කතාව දිගු කලාය.
"දකිද්දී ඉන්නේ කොහොමද බං.., උඹ තමයි ඉතින් වැඩේ ගොඩදාලා දෙන්න ඕන" සේකර පවසද්දි
"හා මහත්තයෝ.., කොහොමහරි කෙල්ලත් මහත්තයා දිහා බයෙන් තමයි බැලුවේ. හිත අස්සට ආසාව දාලා මම අවුස්සල තියන්නම්කෝ. හැබැයි ඉතිං කෙල්ල පව්.." වයලට් කීවාය.
"අර මොකෝ"
"ඇයි ඉතිං අර කෙට්ටු කෙල්ල කොහොම දරාගනීවිද මන්දා ලොකු පාරවල්. "
"ඔය පොඩි ඒවා හෙන හිරයි බං වයලට්. ඔව්ව එක්ක ඔට්ටු වෙද්දි වෙලාව යනවා දැනෙන්නේ නෑ"
සේකර එසේ කියද්දි..,
"නැතුව. මම දැක්කා අපේ මහත්තයා නෝනාගේ කකුල් දෙක දිහා බලපු විදිය. අහුවුනොත් නම් අතාරින පාටක් නෑ"
කියමින් ඔහුව තවත් අවුස්සන්නට වීය.
"ඔක්කොටම කලින් කෙල්ලගේ අතීතය හොයාගන්න වෙනවා" සේකර කීය.
"ඔක්කොම ටික හොයලා දෙන්නම්කෝ මහත්තයට" කියමින් වයලට් තේ රැගෙන යන අතරතුර එක අතකින් තමාට පහරදෙන නාගයා රැඳී සිටින සේකරගේ රහස් ගබඩාවට අත තබා බැලුවාය.
"හප්පේ මෙන්න වැඩක්.., වෙනදටත් වඩා ලොකුවෙලාද මන්දා" කියමින් වයලට් පිට වූවාය. තත්පර කීපයක පමාවකින් පසු සේකර ද තේ සංග්‍රහයට එකතු වූවේ කිසිදු කතාබහක් නොවූ පරිද්දෙනි.

Comments

Popular posts from this blog

📌චතුරිගේ නිවාඩුව 02

චතුරි⁣ගේ නිවාඩුව වල් කතා 07 - 08 chathurige niwaduwa wal katha

චතුරිගේ නිවාඩුව 01